Or³y i sztandary
Wzór or³a przeznaczony do noszenia na czapkach i fura¿erkach regulowa³y przepisy z 1919 roku. W ci±gu 20 lat wzór ten uleg³ mniejszym lub wiêkszym modyfikacjom. Or³y bite po roku 1930 roku by³y wykonane w metalu i oscydowane na stare srebro i najbardziej wyra¼ne. W roku 1937 wprowadzono za¶ or³y haftowane na suknie, nici± szar± dla szeregowców lub srebrn± dla oficerów. Wraz z wprowadzeniem munduru dla lotnictwa pojawi³ siê wzór or³a otoczonego husarskimi skrzyd³ami. W marynarce wojennej noszono natomiast or³y z emaliowanym na granatowo polem i na³o¿on± z³ot± kotwic±. Uczniowie korpusu. Kadetów nosili or³y wzoru pañstwowego z 1927 roku na srebrnym pos³añcu z promieniami. Lata niewoli spowodowa³y, ¿e stosunek Polaków do sztandarów by³ szczególny. Po odzyskaniu niepodleg³o¶ci by³y otoczone szczególnym kultem. Pierwszy jednolity wzór chor±gwi pojawi³ siê na mocy ustawy z 1919 roku. P³aty flagi sztandarów mia³y kszta³t kwadratu i wykonywano je z jedwabiu. Zasadniczym motywem by³ czerwony krzy¿, umieszczony na bia³ym tle. Wszystkie motywy jak god³o, emblematy, napisy i daty by³y haftowane. Na ¶rodku g³ównej strony widnia³ srebrny orze³ otoczony z³otym wieñcem. W rogu materia³u umieszczony by³ numer pu³ku. Na odwrotnej stronie wyhaftowany by³ z³oty napis "Honor i Ojczyzna". W rogach umieszczone by³y wizerunki ¶wiêtych, herby, odznaki i daty.
,
Wojsko polskie w 1939 roku .